Je hebt Perfects, Perfect en Perfects. Dit is er eentje uit de laatste categorie: een geweldige lijst, met historisch perspectief én een geweldige bijsluiter. Dit is een les. Van Professor Guuz. We love it!

Enjoy!

Liner notes:

De aanleiding voor deze playlist is deze cover van My World Is Empty Without You, door de vergeten Nederlandse (ex-hardrock-)zanger Geo. Een slepende Nederwestcoastversie, waar ik via-via op stuitte. En die helaas niet op Spotify staat. Wel op YT!

Tijdens het luisteren vielen me andere rockversies in, gespeeld door blanke billen. Zou daar een playlist in zitten? Natuurlijk.
Over de invloed van ‘the sound of young america’ op witte artiesten hoef ik, neem ik zo aan, geen exposé te geven. Dat in deze playlist Beatles, Stones, Beach Boys en The Band staat, zegt eigenlijk wel genoeg.

Goed. Track-by-track dan, met links naar het origineel:

The Rolling Stones – Ain’t too proud to beg.

Origineel.

Net als The Beatles startten The Stones met het naspelen van hun helden, waaronder veel Motown-artiesten. Ain’t too proud to beg was een hit voor The Temptations, en het eerste nummer dat superproducer Norman Whitfield voor de groep mocht schrijven nadat de hitstroom van huisschrijver Smokey Robinson even stokte. Hoe goed Whitfield was, is te horen via deze Perfects-playlist http://www.perfects.nl/perfect-norman-whitfield/

Grand Funk Railroad – Can You Do It.

Origineel

Een lekkere wilde northern soul stomper van The Contours die soulvol rockend wordt overgedaan door GFR. Die uit Flint, Michigan kwam, uit de buurt van Detroit, Dus ja.

J. Geils Band – First I Look At The Purse.

Origineel.

En nog een Contours-track, maar nu in de SUBLIEME live-versie van J.Geils Band. Opener van hun fenomenale live-plaat Full House.

The Jam – Heatwave.

Origineel

Het zou merkwaardig zijn geweest als Paul Weller nìet in de deze playlist zou zijn voorgekomen, de soulinvloed is in zijn muziek nooit ver weg geweest. Ook hier is het tempo lekker hoog.

CCR – I Heard It Through the Grapevine.

Origineel

Ook geschreven door Norman Whitfield en als eerste een hit voor Gladys Knight, de versie van Marvin Gaye kwam pas een jaar later. Het nummer is vaker gecovered (zie hier), onder meer ook tamelijk geweldig door Joe Cocker. Maar de manier waarop Fogerty ‘heard’ uitspreekt, maakt deze versie toch net wat klassiekerder.

Rod Stewart – I Know I’m Losing You.

Origineel

Gitaarintro en piano: hoe stuwend had u het gehad willen hebben? Rod Stewart, die met The Faces ook nog wel’s een Motown-nummertje wilde overdoen, maakt er een versie van die zich kan meten met die van Rare Earth en The Temps.

Dusty Springfield – Ain’t No Sun Since You’ve Been Gone.

Origineel

Goed, dit is een beetje smokkelen. Het origineel is geschreven door Norman Whitfield maar als eerste opgenomen door een non-Motown-band. Temptations en Diana Ross hebben het later ook gezongen, wel op Motown. In de versie van Dusty hoort u John Paul Jones van Led Zeppelin een potje bassen.

Beach Boys – I Was Made To Love Her.

Origineel.

Wild Honey, de plaat die de Beach Boys na Smile maakten, heeft een minder legendarische status. Maar kent wel een lekkere blue-eyed-soulsfeer die eerder en later eigenlijk nooit meer door de BB werd gecreëerd. En daarop dus ook deze Stevie-cover.

The Action – I’ll Keep Holding On.

Origineel 

The Marvelettes, in de make-over door The Action, wat een Engelse sixties-band was die eigenlijk hetzelfde deden als The Beatles in het begin (George Martin produceerde ook The Action), maar enkel in hele kleine kring bekend bleven. Klinkt als The Kik, of The Jam avant la lettre.

The Band – Loving You Is Sweeter Than Ever.

Origineel

De link tussen dit en het vorige nummer is songschrijver Ivy Joe Hunter. The Four Tops scoorden er het eerst mee. The Band nam het op voor de live-plaat Rock of Ages, waarvoor ze ook een nugget van Marvin Gaye coverden. Maar deze vin’k toch mooier.

Money (That’s What I Want) – The Babys.

Origineel

Het leuke aan dit soort playlists maken is dat je op dingen stuit die je niet kende, en dat geld zeker voor deze gillende gitaarcover van de Barrett Strongs kraker.

Signed Sealed Delivered – Elton John.

Origineel

Nog zo’n versie waarvan ik eerder het bestaan niet kende, die ik aantrof op een Northern Soul-box. Ik betwijfel eerlijk gezegd of deze single indertijd, of later, op NS-parties werd gedraaid, maar mooi is-ie wel.

Superstition – Jeff Beck.

Origineel

Obvious choice, want Stevie schreef het aanvankelijk met en voor Jeff Beck, maar besloot het toch eerst zelf uit te brengen. Verhaal gaat dat Stevie zowat van zijn stoel viel toen hij hoorde dat Beck de melodie op gitaar kon spelen.

Rita Coolidge – The Way You Do The Things You Do.

Origineel

Lekkere boogie van Rita, die het samen met ex-liefje Kristofferson opnam op Cuba. Was de eerste echte hit van The Temptations.

Vanilla Fudge – You Keep Me Hanging On.

Origineel

Nog zo’n cover die in een lijstje als deze echt niet kan ontbreken. Vanilla Fudge was een van de eerste bands die bedacht dat je soul ook HEEL ERG HARD kon spelen. Dit is een klassieker.

Blood, Sweat and Tears – You’ve Made Me So Very Happy.

Origineel

Een heel pak Motowners coverden deze track, maar Brenda Holloway was de eerste. De versie van toeters-en-gitaren-band BS&T dook als sample onder meer op bij Ol’ Dirty Bastard.

The Beatles – Twist & Shout.

Origineel

Eigenlijk wilde ik deze Youtubelink posten, maar dat zou geschiedvervalsing zijn. Beatles coverden onder meer ook Barrett Strong en Marvelettes, maar deze is en blijft de beste. Over geschiedvervalsing gesproken, de versie zoals de Beatles ‘m deden was van The Isley Brothers, maar de echte oerversie is van Top Notes, Tekst en titel werden door de Isleys aangepast.

Dave Edmunds – Something About You.

Origineel

Omdat playlists maken ook keuzes maken betekent, staan tijdgenoten/concullega’s van Dave als Elvis Costello en Graham Parker niet in deze lijst. Costello coverde een paar nuggets, Parker deed I Want You Back best geinig over. Maar bij het kiezen vond ik deze stomper toch net wat beter.

Frankie Miller – Loving You Is Sweeter Than Ever.

Origineel

Hup, nog een keer Four Tops. Viel me pas heel laat in, de Schotse blauweogensoulheld die nooit de status van Rod Stewart bereikte, maar die gerust had mogen krijgen. Enfin.

The Afghan Whigs – Come See About Me.

Origineel

De meeste nummers in deze lijst komen uit de sixties en seventies, maar ik zou toch geen knip voor mijn neus waard zijn als Greg & de mannen er niet in zouden staan? Dacht ik ook. Deze vind ik mooier dan hun My World Is Empty Without You, die teveel als een geintje klinkt.

The Who – Leaving Here.

Origineel.

Kon niet ontbreken natuurlijk, want ook The Who en Motown gingen samen als bier en nootjes. Eddie Holland, die het origineel zong, is inderdaad eenderde van het legendarische Holland-Dozier-Holland rijtje, een trio dat PAKKEN hits voor Motown-artiesten (en daarbuiten) schreef.

  • Guuzbourg